روانکاری در صنایع آسانسور و پله برقی

روانکاری در صنایع آسانسور و پله برقی

روانکاری »مناسب« یکی از مهمترین قسمتهای هر برنامه نگهداری است. یک روانکاری مناسب زمانی انجام می شود که3 مورد استفاده از روانکار مناسب، استفاده صحیح و به کاربردن مقدار مناسب روانکار و چک کردن در بازه های زمانی تعیین شده در آن رعایت شود. اگر از روانکار نامناسب استفاده شود و یا به صورت ناصحیح از روانکار استفاده شود، نتایج اغلب، بسیار نامطلوبتر از زمانی است که هیچگونه روانکاری انجام نشده است. هیچ نوع روانکار جادویی وجود ندارد که تمامی نیازهای روانکاری را پوشش دهد و باعث صرفه جویی های غیرمعمول نظیر افزایش عمر روانکارها و یا به صفر رساندن ضررهای ناشی از اصطکاک شود، اما با استفاده از یک روانکار استاندارد و مطابق با معیارهای جهانی می توان به نتایج مطلوبی رسید.

یاتاقانهای ضداصطکاک در آسانسور
اغلب بلبرینگها و رولربرینگ هایی که برای کاهش اصطکاک در25 سال گذشته برروی تجهیزات آسانسور نصب شده اند برای تمامی مدت عمر دستگاه آب بندی شده اند و نیاز به روانکاری ندارند. یاتاقانهای موجود در گیربکس ممکن است به وسیله روغن چرخ دنده روانکاری شوند یا دارای در پوشهای فشاری یا گریس خور باشند. بلبرینگها و رولبرینگها، اغلب به خاطر روانکاری نادرست یا بیش از حد مورد نیاز آسیب می بینند تا به علت فقدان روانکاری. هنگامی که این یاتاقانها در جعبه دنده قرار دارند، روغن داخل جعبه دنده به طور معمول روانکاری کافی را برای یاتاقانها فراهم می کند. یاتاقانهای روی موتورها و گیربکسهای دارای یاتاقان در دو سمت فلکه ممکن است دارای در پوشهای روغن کاری باشند. اشتباه در برداشتن این در پوشهای اطمینان، هنگام استفاده از پمپ گریس، باعث آسیب دیدن کاسه نمدها و یاتاقانها می شود. از این رویه هنگام روانکاری یاتاقانهای ضد اصطکاک با بستهای فشار باید پیروی شود. تنها مقدار کمی از گریس عملاً قطعات غلتان را روانکاری می کند. بقیه گریس پاک شده و غیرفعال باقی می ماند. این امر باعث اکسیده شدن و خراب شدن قطعه در طول زمان در اثر دما می شود. اگر از این محصول در یاتاقانها استفاده شود باعث خرابی دائم قطعه می شود. به همین منوال اگر محفظه یاتاقان به طور کامل پر شود آنگاه حرکت سنگین و پرفشار، باعث بالا رفتن بیش از حد دما و آسیب رساندن به گریس می شود که این نیز به نوبه خود باعث خرابی یاتاقانها می شود.
یاتاقانهای غلتشی
حلقه یا زنجیر، عملاً به مانند یک پمپ، روغن را بالای شفت می آورد و آن را بین شفت و یاتاقان جاری می کند. ماده ای که یاتاقان از آن ساخته شده است اغلب ببیت (فلز ضد اصطکاک) است، مشابه موادی که برای بستن سیم بکسل ها استفاده می شود. ببیت به یاد مهندسی که سالها پیش این ماده را تولید کرد، نامگذاری شده است. این ماده دارای خواص مطلوب متعددی است که باعث شده برای یاتاقانها بسیار مناسب باشد. مهمترین خاصیت این ماده متخلخل بودن آن است. این خاصیت باعث جذب آلودگیهای (آلاینده ها) موجود در روغن به داخل خلل و فرج ها می شود که این مسأله باعث جلوگیری از آسیب شفت می شود. به یاد داشته باشید که همیشه باید لایه نازکی از روغن بین شفت و یاتاقان وجود داشته باشد. مادامی که این لایه از روغن وجود داشته باشد، یاتاقان بدون آسیب و خرابی سالهای سال به کار خود ادامه می دهد. با این وجود بدون روغن تنها چند دقیقه قادر به عمل کردن است. به همین منوال، آلوده و کثیف بودن روغن باعث خرابی زودرس یاتاقان می شود. استفاده از روغن تمیز (بدون آلاینده ها) با گرانروی مناسب فاکتور بسیار مهمی در نگهداری و جلوگیری از آسیب به قطعات است. یکی از شایع ترین انواع دنده های کاهنده در آسانسورها، شیار مارپیچی پینیون است. این نوع دنده کاهنده، دارای حرکتی لغزان بین چرخ دنده و شیار مارپیچی است و بنابراین نیاز به روانکارهای خاصی دارد که دارای افزودنی های مناسب برای فشارهای بالا باشد. سطح روغن برای شیار مارپیچی بسیار حیاتی است. میزان خیلی کم روانکار ناکافی خواهد بود و همچنین میزان بیش از حد روانکار باعث ایجاد کف زیادی خواهد شد. تولیدکنندگان این نوع کاهنده ها، اصرار زیادی به رعایت کردن میزان روغن توصیه شده دارند. اغلب تولید کنندگان پیشنهاد می کنند که روغن هر یک تا سه سال بنا به میزان سرویس و محیط کاری، تعویض و برای هر کار زمانبندی منظم تعویض روغن پیش بینی شود. اگر روغن آلوده شود یا ایجاد کف بیش از حد کند، تعداد تعویض ها باید بیشتر شود. اگر قرار باشد جعبه دنده تمیز شود این کار حتماً باید توسط روغن انجام شود.
روانکاری سیم بکسل
سیم بکسل ها حتماً باید برای کاهش سایشی که به علت درگیری سیم ها با یکدیگر ایجاد می شود روانکاری شوند. روانکارها همچنین برای جلوگیری از زنگ زدگی و استهلاک سیم ها به کار گرفته می شوند. استفاده بیش از حد از روانکار و یا استفاده از روانکار نامناسب باعث کاهش کشش و همچنین جذب چرک و آلودگیها به سطح سیم بکسل می شود. اگر سطح سیم بکسل خشک باشد به احتمال زیاد نیاز به روانکاری دارد. اگر انگشت خود را داخل شیار فلکه کنید (البته زمانی که برق دستگاه خاموش است) باید یک لکه نازک از روغن روی انگشتان شما ظاهر شود، اگر این اتفاق نیفتد و انگشت شما همچنان خشک باقی بماند، به احتمال خیلی زیاد سیم بکسل ها نیاز به روانکاری دارند. قانون1206/1 (ASME) روانکاری سیمهای گاورنر سرعت را ممنوع کرده است. این ممنوعیت به خاطر جلوگیری از خرابی گاورنر به خاطر روغن کاری بیش از حد سیم بکسل است. معمولاً روغن هایی که برای روانکاری سیم بکسل ها استفاده می شوند دارای گرانروی پایین برای نفوذ روغن به داخل سیم بکسل هستند. مثلاً ممکن است تولیدکننده سیم بکسل، استفاده از روانکاری با گرانروی34 تا38 در مقیاس SSU در دمای210 درجه فارنهایت را پیشنهاد کند. روانکارهای سنگین و چسبناک برروی سطح خارجی سیم بکسل بیش از اینکه سودمند باشند، مضر هستند. بهترین راه روانکاری سیم بکسل ها استفاده از وسیله ای است که هنگام عبور سیمها از یک محفظه آن را روغنکاری (روانکاری) می کند. معمولاً لازم نیست که به طور مداوم سیم بکسل ها را روانکاری کرد. بنابراین امکان استفاده از این وسیله برای چند آسانسور وجود دارد. اگر سیم بکسل ها کثیف هستند ابتدا باید تمیز و سپس روانکاری شوند. از حلال ها نباید برای تمیز کردن سیم بکسل ها استفاده کرد چون باعث از بین رفتن روانکارها می شوند.
ریلهای راهنما
هنگامی که از کفشکهای غلتکی استفاده می شود، نیازی به روانکاری نیست و نباید از آنها استفاده کرد. زیرا ممکن است با عملکرد ایمنی دستگاه تداخل پیدا کند. در عوض، روانکاری موقعی ضروری است که از کفشکهای لغزشی استفاده می شود. تنها از روانکاری که کارخانه تولید کننده توصیه کرده استفاده کنید. به یاد داشته باشید تنها از روانکارهای منطبق با مشخصات ایمنی کارخانه تولید کننده می توان استفاده کرد. استفاده از روغندانهای اتوماتیک ریل، یکی از بهترین راهها برای روانکاری ریل است. این دستگاه ممکن است از نوعی باشد که روانکار را از بالای کابین و وزنه تعادل روی ریل سایش دهد، یا نوعی باشد که به طور آرام از موتورخانه روانکار را برروی ریل می چکاند. راههایی برای جمع آوری روغن در چاهک باید تعبیه شود. کاسه های قابل نصب در زیر ریلها به خوبی از عهده این کار بر می آیند. همچنین باید مخازن روغن را در بازه های زمانی مشخص با روانکار مناسب پر کرد. هنگامی که ریلها روانکاری شدند بر طبق استاندارد تمیز نگاه داشتن ریلها از هر گونه کثیفی و پرز ضروری است.



ضربه گیرهای هیدرولیکی
خواص روغنی که باید در بافرهای هیدرولیکی استفاده شود روی پلیت مشخصات آنها مشخص شده که شامل موارد زیر است:
گرانروی، شاخص گرانروی، نقطه ریزش.
همچنین باید حداقل و حداکثر سطح روغن نیز مشخص شده باشد. زنجیرهای با اتصال رولی در مکانیزم در آسانسور و پله برقی و زنجیرهای محرک و کف پله ها و در برخی جکهای تلسکوپی استفاده می شوند. این حلقه های اتصال غلتان برای اتصالات داخلی و پین ها و همچنین در نقاط تماس با شیارها احتیاج به روانکاری دارند. بنابراین فراهم کردن روانکاری مناسب برای آنها امری چالش برانگیز است. زنجیرهای بزرگ روی پله های پله برقی معمولاً توسط روان کننده های اتوماتیک که روغن را برروی حلقه ها می چکاند یا می مالد، روانکاری می شوند که معمولاً توسط کارخانه سازنده دستورالعملهایی برای روانکاری مناسب ارایه شده است. زنجیرهای کوچک روی مکانیزم های در نیز باید تمیز نگاه داشته شوند و به موقع و به طور مناسب روانکاری شود. اگر برروی حلقه ها گرد و خاک و کثیفی و پرز جمع شود آنگاه روانکار پین های داخلی و بوشها خاصیت روانکاری خود را از دست می دهد و اگر نگوییم غیرممکن است، بسیار مشکل خواهد بود که به حالت اول برگردانده شود. بنابراین مهمترین عمل برای تمیز نگه داشتن زنجیر بکارگیری یک برس نایلونی به همراه یک روغن سبک روی زنجیر است. از آن جایی که موتورسیکلت و دوچرخه ها از سیستم های حرکتی زنجیری استفاده می کنند که در معرض محیطی سخت و نامناسب هستند، روانکارهای ویژه ای برای آنها تولید شده است که برای مکانیزم درها نیز قابل استفاده است. اکثر آنها روانکارهایی هستند که قابلیت نفوذ به پین های زنجیر را دارند. عناصر سبک سپس تبخیر شده و لایه ای از روانکار را از خود به جای می گذارند که کثیفی و پرز را به خود جذب نمی کند. آنها همچنین آب را دفع کرده و می توانند برروی سطح خارجی آسانسور نیز مفید فایده باشند.
روغن های هیدرولیک
استفاده از روغن هیدرولیک مناسب برای عملکرد درست آسانسورهای هیدرولیک ضروری است. شیر کنترل معمولاًَ قطعه اصلی است که نوع مناسب روغن هیدرولیک را تعیین می کند. با وجود این جک های تلسکوپی گاهی اوقات نیاز به روغن های ویژه ای دارند که بتوانند عملکرد مناسب خود را در دماهای بالا حفظ کنند. دماهای بالا ممکن است باعث آسیب رساندن به روغن هیدرولیکی شود، که این امر باعث تضعیف و کاهش عملکرد سیستم می شود. بنابراین نقش سیستم خنک کننده برای آسانسورهای هیدرولیکی بسیار مهم و حیاتی است. به همین منوال برای سازه هایی که هیچ نوع سیستم گرمایشی ندارند به گرم کننده روغن ها نیاز است. اغلب تولیدکنندگان آسانسورهای هیدرولیکی، شاخص گرانروی حداقل95 را برای کاهش مشکلاتی که توسط تغییر دما ایجاد می شود توصیه می کنند. بنابراین می بایست توصیه های سازنده مورد توجه قرار گیرند.
منبع: مجله دنیای آسانسور
/ 0 نظر / 46 بازدید